Afbeelding

Wandelen, wandelen, wandelen, en nestplanning

We sloten 2016 af met een gezellige kerst voor mijn broer Ronald, zijn vriendin Els en mijn mam. Met Isis, die van mijn moeder en Ronald was, ging het de afgelopen maanden gestaag bergafwaarts, maar ze was er nog bij met de kerst.

Op 29 december heeft Ronald haar na al zijn goede zorgen moeten laten gaan… ze is 16 jaar en 4 maanden oud geworden en laat ons achter met prachtige herinneringen aan een lang en goed geleefd whippetleven.

Op verzoek van Marco Huisman organiseerden we redelijk spontaan een oudejaarswandeling voor whippets & friends, bij ons in Den Helder. Er was een goede opkomst en met elkaar serveerden we voor en na de wandeling oliebollen, gluhwein, warme chocolademelk en soep.

p1100229

Hazel na de lange wandeling, heerlijk relaxed gleden de honden oudejaarsavond in.

p1100263

Tobie raakt steeds meer gewend aan zijn nieuwe leven in onze roedel. En hoe meer ontspannen hij raakt, hoe meer zijn onzekere gedrag verbetert. Het gaat langzaam de goede kant op. Toch neem ik hem niet mee als ik met mensen afspreek en de kans groot is dat we veel vreemde honden tegen gaan komen. Hij heeft laatst zijn hak geblesseerd, dus hij moest aan de riem blijven. En dan is hij juist zo luidruchtig, alhoewel hij dat af en toe helemaal lijkt te vergeten om te doen. Ik hou goede moed!

Druk gewoon op een van de foto’s, dan verschijnen ze in groot formaat:

Zo liet ik Tobie thuis toen ik overstak naar Texel, waar Manon en Olaf een weekje op vakantie waren met hun roedel. Altijd leuk om weer bij te kletsen en om Hinde’s zoon Bidai te kunnen zien en aanhalen. De gloednieuwe veerboot is echt prachtig, ingericht in zacht groen, bruin en beige en met grote panorama ramen. Hij gleed over een spiegelgladde zee, terwijl het de dag ervoor nog stormde, een mooi plaatje met in de verte onze vuurtoren de lange Jaap.

In januari waren Nikki en ik te gast bij Virginie en haar mam Tessa in Brugge. Ook Evelien schoof bij ons aan, voor een gezellige avond. Het was Jewel’s nest dat ons met elkaar in contact bracht in 2008. Sindsdien wordt er regelmatig door ons allemaal gependeld tussen België en Nederland.

Schitterend wandelweer troffen we op zondag, op het strand en in de duinen van Zeebrugge. Na afloop aten we kraakverse zalm en kabeljauw uit de oven, een prima begeleiding bij Tessa’s heerlijke flessen Italiaanse wijn ;>).

Eigenlijk was dat alles gewoon een aanloop voor het dessert. Want voor taart en gebak moet je in Brugge zijn.

20170122_115937

Niet alleen voor de prachtige oude binnenstad dus….

Maar ook om te watertanden bij de bijzondere bonbons van Dominique Persone, en bij de net geopende vestiging van Les Merveilleux…..

In het weekend lopen we regelmatig een rondje Mariendal, met Marianne en Arend en hun Sandjes Megan en Aprille. Deze keer liepen we Danielle tegen het lijf, met haar langharige whippet Tikker en Spot, een whippet/border mix. Danielle geeft Tobie en mij regelmatig training, zodat we verder kunnen werken aan zijn socialisatie buitenshuis.

niccolo-en-aprille

Tijdens die wandelingen smeden we onze onze gezamenlijke fokplannen. En dat blijft spannend, want zo vaak hebben we geen nest; dit wordt voor ons het 5e nest in 17 jaar. Binnenkort zal Salty Sand’s Cherished by Hinde “Aprille” loops worden en zal zij worden gedekt. Wij hebben haar a.s. partner afgelopen zomer gezien in Duitsland, waar wij met zijn baasje afspraken op de heenreis naar Oostenrijk. Het is Koseilata’s Nowhere Man, met roepnaam Niccolo. Alle informatie over deze combinatie is te lezen in het aparte blogbericht Salty Sand’s nestplanning D-nest voorjaar 2017.

Afbeelding

Een tijdelijke gezinshereniging

10-sep-2011-016a3

Wat vliegt de tijd toch…. het is deze maand alweer vijf jaar geleden, dat Hinde (Salty Sand’s Aubade for Chloe) en Jazz (Ch. Golden Peanuts It’s My Dream) hun nest kregen. Zij waren destijds 3 1/2 en 4 jaar oud. Zij kregen vier dikke pups; Hazel, Megan, Bidai en Ryan, en met ouders en kinderen gaat het prima.

p1090926

De eigenaren van Jazz, Rolf en Liesel Herten van de Jucunda’s whippetkennel in Duitsland, verblijven regelmatig op Texel. Vandaag maakten Arend, Marianne en ik met Hinde, Hazel, Megan en Aprille de oversteek voor een mooie wandeling en korte gezinshereniging.

p1090924

Het was erg fris voorop de Texelse boot, ondanks het prachtige weer.

p1090985

Rolf had Jazz, Mia en Estelle mee op de wandeling. Estelle en Aprille hebben dezelfde vader (Reef) en dezelfde opa van moeder’s kant (Jazz), dus we zagen de nodige overeenkomsten tussen die twee.

p1100014

Geen scherpe foto, maar de twee dames laten duidelijk dezelfde expressie zien als ze rennen ;>)

p1090935Een goede harmonie in de groep;

p1090936

Hazel heeft het op een gegeven moment wel gezien op het strand. Dan lokken de duinen net iets meer….

p1090939

En dan zie je haar nog even aan de horizon en vervolgens een minuut of vijf niet meer.

p1090999

Kon ze zich nu maar wat meer vermaken bij de zee, zoals haar vader ;>))). Ze heeft wel veel van haar uiterlijk en de zware blaf van hem geërfd. Leuk hoor, om al die overeenkomsten te kunnen zien.

p1090941

De truitjes waren geen overbodige luxe vandaag….

p1090977

ondanks alle beweging. Ook Hinde deed haar best, in het midden.

p1090993

Hinde en haar kleindochter Aprille;

p1090943

Ja, en dan wil je zo’n reunie toch even vastleggen. Eerst komt er altijd een serie kantklossen.

p1090965

Maar uiteindelijk komt het altijd goed ;>)

p1090964

Estelle met haar oma Mia en opa Jazz, Hinde met haar dochters Hazel en Megan (van Jazz) en kleindochter Aprille. Hazel maakt een knipoog; ze heeft tijdens haar escapade naar de duinen waarschijnlijk helmgras in haar oog gekregen…

p1090962

Jazz en Hinde, ondertussen allebei officieel senioren.

p1090966

Maar ook allebei gelukkig nog helemaal gezond (als ik Hinde’s handicap door haar aanrijding niet meetel).

p1090969

Samen met Rolf, Hinde en Jazz.

p1090974

Na wat renpartijen op het strand…

p1100009

Gingen we over de duinen naar het achterliggende natuurgebied;

p1100012

Megan en haar dochter Aprille;

p1100003

Marianne en Arend temidden van al het whippettumult;

p1090994

Een mooi plaatje van onze Hinde;

p1100019

De nichtjes Estelle en Aprille, en Megan;

p1100018

Natuur zo ver het oog rijkt, met in de verte de witte kerktoren van het dorpje Den Hoorn.

p1100013

Estelle, Megan en Aprille;

p1100020

Liesel had een lekker hoekje voor ons vrijgehouden bij Paal 9;

p1100036

Rolf met Estelle en Arend met Aprille, twee dochters van Reef (Kamp. Lanakeshena Love in Motion at Veredon).

p1100038

Zoveel lopen doet iets met je bloedsuikerspiegel. Gauw aanvullen dus ;>). Paal 9, goed bezig met de taart en de echte stevige slagroom van vroeger. We gaan gauw weer een reden bedenken om hier terug te komen ;>)

Afbeelding

Work in progress!

p1090840

Work in progress…. dat slaat natuurlijk op onze 9-jarige zwarte verstekeling Tobie. Ondertussen is hij alweer een maand bij ons in opvang en we leren zijn aardigheden en eigenaardigheden steeds beter kennen.

p1090759

In huis is hij echt een fijn hondje; gemakkelijk, niets stelen, goed luisteren, zindelijk, goed eten. Hij ligt wel graag tegen iemand aan omdat het veilig voelt; als ik werk dan zijn de honden bij mijn moeder en hij doet niets liever dan dutten met een hand op zijn lijfje. Maar ook Hinde is vaak de pineut bij Tobie de hangoudere.

p1090798

Hij heeft de speelgoedmand ondertussen ontdekt en speelt erop los met ballen en zachte knuffels. Hij is negen maar nog fit en jong van geest.

p1090717

Mijn broer Ronald wandelt op mijn werkdagen met vijf whippets. Nou ja, Isis is nu 16 jaar en 3 maanden oud, en die kan alleen nog maar een heel klein stukje lopen, dus zij wordt nu apart uitgelaten.

p1090708

Ronald met Tobie en Whiskey. Whiskey komt uit de Spaarnemeute renlijnen en wordt in maart 12. Zijn baasje woonde in Den Helder en is afgelopen zomer plotseling overleden, waarna hij door Ronald is geadopteerd. Onze eigen whippets fokken we uit showlijnen, en we zien en merken flinke verschillen tussen hen en Tobie en Whiskey. Ergens is dat ook wel leuk; ik heb mijn persoonlijke voorkeur, maar heb eigenlijk altijd gevonden dat het ene type echt niet minder whippet is dan het andere. Vooral als je de geschreven rasstandaard paraat hebt, dan kun je volgens mij niet anders dan die mening zijn toegedaan.

p1090825

Tobie was vorig weekend voor het eerst mee naar het strand.

p1090829

Daar genoot hij met volle teugen van de wijdsheid en alle vogels, waar hij graag achteraan jaagt. Hij leefde op een woonwagenkamp is in de eerste acht jaren van zijn leven door zijn eigenaar gebruikt om mee te stropen. Toch luistert hij als een zonnetje als je hem roept – beter dan mijn door en door verwende Hinde en Hazel, die echt niet komen als ze bijvoorbeeld op muizenjacht zijn.

p1090873

Tobie is dus in de natuur op zijn allerbest; hij rent, hij komt direct als je roept, en hij gaat steeds meer snuffelen, wat wijst op een stuk ontspanning. In het begin was hij alleen maar aan het kijken of er honden of mensen aan komen. Op honden stoof hij dan keihard af om kennis te maken. Wie dan niet blijft staan en er vandoor gaat…. die wordt prooi. Daarin is hij nu veel relaxter geworden. Hij gaat graag in een handgalopje naar alle honden toe, en ik houd soms mijn hart vast als hij op de dijk naar grote pitbullreuen gaat. Maar het gaat tot nu toe prima, hij verstaat kennelijk toch goed de hondenetiquette en komt altijd weer vrolijk en ongedeerd terug.

p1090889

Altijd op de uitkijk naar vogels. Tobie’s echte probleem is dat hij niet is gesocialiseerd aan een riem en ook niet in op straat. Van allebei ondervindt hij stress. Het laatste rondje ’s avonds doe ik dus met hem gescheiden van  Hinde en Hazel want zij worden knettergek van zijn hysterische gedoe op straat. Hazel wil hem dan corrigeren voor dat gedrag, en bemoeit zich er ook mee. Tobie zigzagt, trekt, kijkt onzeker alle kanten op, en blaft naar katten, honden, mensen en auto’s. En dat terwijl hij als hij los is dol is op mensen en ook graag mee gaat on de auto. Hier ligt dus mijn uitdaging om hem zo goed mogelijk te socialiseren, maar het valt niet mee. De ene dag gaat iets beter dan de ander. Ik heb hem op straat aan een tuig en uitloopriem zodat hij zich het minst beknot voelt, want dat geeft bij hem opwinding. En ik probeer hem een aantal keren naar mij toe te laten komen, waarna ik hem beloon met de clicker en met voertjes. Geduld moet ik hebben, maar soms kan ik hem wel villen, en ik schaam me ook voor dat gedrag tegenover de mensen in mijn buurt. Want verdorie, dan fok je je eigen whippets, die je vervolgens optimaal socialiseert en kneedt zoals je ze wilt hebben… en dan komt er zo’n uitdaging op je pad, zo’n figuur waar anderen hun best niet op hebben gedaan. Daar kan ik me dan wel eens boos over maken…. en hoe pak je probleemgedrag aan dat je eigen honden niet vertonen… ik krijg gelukkig hulp in de vorm van training en advies van een lieve vriendin Danielle, die windhonden heeft en ook heel lang les heeft gegeven bij de kynologenclub hier in Den Helder. En ik verdiep me in de online adviezen en gratis instructies van Monique Bladder, de hondengedragsspecialist die veel aandacht heeft voor de problematiek van uitvallende honden.

p1090868

Neus langs de grond en geuren verzamelen…. dat maakt alle honden rustiger. Soms graaft hij mee als Hinde en Hazel met veldmuizen bezig zijn. Gisteren ving Hazel een dikke muis, maar Hinde pakt ze altijd af van haar. Met als gevolg dat ze na de wandeling 50 gram minder vlees in haar bakje krijgt ;>)).

p1090894

Deze foto’s zijn gemaakt langs de Napoleon route in Den Helder, die achter het tuincentrum voert door natuur met water en braak liggend land, waar de gemeente paden in maait. Een van de vele heerlijke wandelgebieden in Den Helder.

p1090872

Wat een prachtig winterzonnetje hebben we dit weekend…..

p1090877

Er zitten nog een paar bessen aan de meidoorns, maar de honden talen er nu niet meer naar; de pit in het midden is heel hard geworden.

Een weekend met prachtig weer, maar vrijdag- en zaterdagavond waren bij ons niet zo gezellig; vrijdagavond ontdekte ik dat Tobie de nagel aan een van zijn duimen had gebroken; die stond opzij en was heel pijnlijk. Gelukkig had onze eigen dierenarts dienst; ik zag erg op tegen Tobie’s gegil want hij kan behoorlijk vocaal zijn. Maar zij trok de nagel er met een kort rukje af voor hij het doorhad en gaf ons een pijnstiller mee. We hoefden geen consult te betalen, op die manier wilde zij Tobie sponsoren.

p1090916Zaterdagavond was Hazel aan de beurt: ik ontdekte in haar lies een gat in haar vel, van zo’n 1,5 centimeter. Hoe het is gekomen weet ik niet; het kan een tak zijn geweest of een hondentand. Ik heb niets gemerkt tijdens de wandeling. Er stond spanning op als zij ging liggen en bewegen, dus heb ik Ronald gebeld om het te komen nieten. De nietmachine die wij hiervoor hebben hadden we nog nooit gebruikt tot nu toe, dus het was nog even spannend. Hazel was erg onrustig en wilde ook niet dat we eraan zaten. Maar we hebben de wond goed uitgespoeld met water en ontsmettingsmiddel en hebben er toen twee nietjes in gekregen. Het ziet er goed uit, ze blijven zitten tot nu toe en ze kan ermee lopen. Nu maar hopen dat het netjes heelt en niet gaat ontsteken.

Afbeelding

De herfst bracht een vreemde kostganger

p1090577

We genieten in Den Helder volop van het mooie herfstweer….

p1090631

Dichtbij huis, op de zeedijk en in ons buurtje.

p1090661

De meidoorns achter het tuincentrum hebben deze zomer overdreven rijk gebloeid, en dat is terug te zien aan de vele bessen.

p1090658

Hazel geniet daar net zo veel van als haar oma Jewel destijds deed.

p1090656

En ook Hinde doet mee…. het zijn echt melige bessen, ik begrijp niet dat ze er iets mee kunnen, maar er zullen vast nuttige stoffen voor hen in zitten.

p1090642

Maar wat doet dat zwarte whippetje opeens in ons roedeltje…..

p1090692

Deze zomer heb ik de 9-jarige Hunter weggehaald uit een situatie waarin hij niet werd uitgelaten en ook niet het juiste voedsel en de juiste zorg kon krijgen. Na zijn castratie, gebitssanering, chippen en vaccinatie heb ik hem herplaatst, maar die match is toch niet ideaal gebleken en hij is nu weer terug bij af.

p1090670

Wat kan ik zeggen…. hij is een aanhankelijke, fitte, slimme en van nature heel gehoorzame whippet. Wat is het leuk om hem met een blij gezicht door de natuur te zien galopperen en te zien komen zodra je fluit of roept. En wat kan hij hard voor een ongetrainde senior… hij komt uit renlijnen en houdt mijn fitte Hazel gemakkelijk bij. Maar er was werk aan de winkel m.b.t. zijn gedrag buiten en dan met name aan de riem. Hij trekt, zigzagt, en springt en blaft als hij een andere hond ziet, want daar wil hij op af. En als hij los loopt dan speert hij als een echte zichtjager in een strakke streep naar andere honden toe, trapt pas heel laat op de rem om gezellig kennis te maken. De meeste honden blijven gewoon staan als ze hem aan zien komen, maar angstige en dominante honden zijn er niet van gediend. Die gaan ervandoor, of wachten hem gespannen op. Ik heb zijn nieuwe eigenaren daar goede uitleg over gegeven, maar zij konden er uiteindelijk toch niet mee uit de voeten, en op de een of andere manier is het bij hen niet gekomen van een gedegen training om zijn gedrag om te buigen, terwijl dat toch echt nodig was. Het feit dat het hele gezin beurtelings met hem naar buiten ging hielp natuurlijk ook niet.

p1090698

En dus heb ik hem terug laten komen, want door laten schuiven naar een nieuw adres vond ik een slechte optie, dat verdient dit hondje niet. Ik besloot hem terug te nemen zodat ik zelf met hem kan werken aan dat gedrag buiten. Een lieve vriendin geeft ons clickertraining, en ik ben al een week buiten werktijd met hem bezig. Ik vind dat er al verbetering is. Hij moet gewoon een aantal “kilometers maken” met andere honden en leren wat wel en niet gewenst gedrag is. Hij is totaal geen vechtersbaas, en ik heb hem ontzettend leuk zien rennen en spelen met andere honden, jong en oud. Wel is hij vreselijk alert, ziet elke beweging en kan zich dan moeilijk ontspannen.

p1090707

Toch zie ik in een week tijd al een hele verandering. Door hem kalmte, duidelijkheid en positieve aandacht te geven (met de stem en met lekkere beloninkjes) richt hij zijn aandacht steeds meer op mij en steeds minder fanatiek en korter op de buitenwereld. Gisteren en vandaag maakte hij een aantal keren zijn run op andere honden niet meer af; bleef halverwege staan kijken en kwam spontaan weer naar mij terug. Maandag gaan we naar Anneke, onze holistisch dierenarts. Die kan heel goed voelen hoe hij in zijn vel zit, zowel op de reguliere als de alternatieve manier. Ik denk dat het met hem goed gaat komen, met oefening en alternatieve ondersteuning. En dat verdient deze oude man. Hij is een heerlijk hondje in huis, zo gemakkelijk en lief.

p1090703

En Hazel en Hinde?

p1090701

Die leggen zich er maar bij neer dat ik tijd besteed aan Hunter, die nu trouwens Tobie heet en daar al goed naar luistert. Ik dacht dat het voor hem beter zou zijn om de jager uit zijn naam te halen. Tobie is een Engelse naam, die betekent: God is goed….. laten we hopen dat het hem nieuw levensgeluk zal brengen.