Afbeelding

Aan de achterkant van de zomer…

P1250522

We hebben heerlijke zomermaanden achter de rug; wonen aan zee voelt in die maanden aan als vakantie.

P1250509

Tobie werd deze zomer 12; ik weet de datum niet, maar 3 jaar geleden gaven zijn toenmalige baasjes aan dat hij “al 9” jaar oud was. Hij doet zijn wandelingen nog altijd in galop en iedere vogel die in zicht komt moet weg wezen van Tobie ;>).

P1250500

Mijn kleine stadstuintje heeft opeens een talrijk spinnenvolkje gekregen. Iedere keer als ik naar de vuilnisbakken loop moet ik de webben los maken en opzij hangen. Of ik incasseer ze vol in mijn gezicht, dat gebeurt ook nog wel eens ;>).

P1250427

Bij gebrek aan een echt grote tuin wordt er gezonnebaad in het halletje met de achterdeur open. Hazel wil echt niet buiten liggen want daar ruikt het naar plas en daar houdt ze niet van, ze kan daar heel hysterisch over doen. En dan toch af en toe een onbekende hondendrol opeten tijdens wandelingen, wie snapt het nog….

P1250431

Of misschien is Hazel stiekem bang voor spinnen ;>). Nog zo’n knapperd, dit is de grootste van het stel, hij of zij breit enorme bouwwerken dwars over mijn plaatsje.

P1250454

Met Sylvia ging ik vorige week nog mee op excursie in het Refugium, een natuurgebiedje naast het Hengstepad. Daar mag je normaalgesproken niet lopen dus het was spannend om er te mogen rondstruinen, op zoek naar de zeldzame Parnassia bloem, waarvan we er honderden vonden (zie foto boven).

P1250479

De waterlelies tieren welig in Den Helder – niet inheems maar wel heel mooi.

P1250473

Een Atalanta vlinder op bloeiende watermunt. Het is een heel algemeen voorkomende vlinder; maar het blijft bijzonder dat ze iedere zomer vanuit Zuid Europa naar Nederland vliegen om hier een generatie groot te brengen.

P1250541

Met mam een over en weertje op de Texelse boot. Een net even leukere manier om koffie te drinken met wat lekkers erbij ;>)

P1250540

Een jonge kauw op de boot; waarom vliegen als je varen kunt ;>). Dat doet me denken aan iets dat ik onlangs voor het eerst hoorde: op Texel is geen ziekenhuis. Veel Texelaars worden daarom geboren in het ziekenhuis in Den Helder. Deze Texelaars worden op Texel “kraaien” genoemd.

P1250549

Een prachtige viermaster op ons Marsdiep, met op de achtergrond de sky line van Den Helder.

P1250552

Afgelopen zondag hadden we een Salty Sand’s wandeling op de Hoornboegse heide, op een laat moment nog bedacht en georganiseerd.

P1250565

De heide was nog net een beetje paarsig, maar de mooie tijden waren achter de rug. Maar we troffen heerlijk weer op zondag, na de hete dag van zaterdag. Net over de 20 graden en toch een lekker zonnetje erbij. Perfect voor de oudere whippets in onze groep.

P1250568

Een paar beige stippen in het landschap;

P1250567

Dit blijft een heerlijk losloopgebied, ook omdat het omheind is en groot genoeg om anderhalf uur te kunnen wandelen.

P1250576

Hinde en Hazel namen het er even van; zij missen onze weekends in de caravan met dit soort wandelingen vast wel een beetje.

P1250570

Zoe en Hazel;

P1250577

Leuk altijd de foto’s van achteren; Toos en Marianne met haar drietal achter de rug; meestal heb je helemaal geen idee wat er allemaal in je kielzog loopt ;>)

P1250579

Waterpauze;

P1250593

Een bont gezelschap uit alle windstreken aangewaaid;

P1250602

Op naar de koffie en het gebak!

P1250611

Tiba, nestzus van Hinde; zij was destijds het “kleintje” uit het A-nest.

P1250610

Opstopping; Hazel en Tobie hebben hun GPS’jes om (Tractives), maar die bleken niet nodig want ze bleven alle vier dicht bij mij wandelen.

Chantal Monique

Dat weet je eigenlijk pas als je de foto’s naderhand terug ziet ;>)

P1250657

Bidai, nestbroer van Hazel, Megan en Ryan.

P1250617

Lucas met mijn viertal en zijn eigen tweetal Ike en June.

P1250658

Bliss verveelt zich nooit;

P1250674

Na afloop koffie, thee fris en gebak in de schaduw.

Arend honden voeren

Arend is opeens heel populair…. wat zou hij daar bij zich hebben…

P1250668

Aartsbedelaars: Zoe en zus Hinde; Hinde’s dochter Megan en Megan’s dochter Aprille.

P1250677

Heerlijk nog een uurtje nakletsen;

P1250688

Lucas en Marielise, Rob en Toos en veel animo voor het gebak;

P1250681

Vandaag, 4 september viert ons A-nest (van Jewel en Tibere) dat ze 11 jaar oud zijn. Maestro…. en al zijn nestzussen:

P1250702

Tiba;

P1250710

Hinde en Dune; allemaal dezelfde expressie;

P1250703

En natuurlijk Zoe. Bonte kleuren maar zelfde gezichtje.

IMG-20190809-WA0005

Even een foto tussendoor van nestzus Grace en haar maatje. Zij konden niet aanwezig zijn. Ook weer diezelfde expressie, maar dan ook nog de meest gelijkende lookalike van hun moeder Jewel.

De zesde nestzus uit ons A-nest was Fenja; zij is onlangs overleden, ik schreef over haar in een eerder blog.

P1250714

Manon met Bidai, zoon van Hinde.

P1250722

Chantal met Tiba;

P1250717

Hinde gaat er nog even tegen aan;

P1250724

Na afloop zijn we met degenen die wilden gaan eten in vegetarisch restaurant de Tuinman, aan de Hoornboegse heide. Met eigen kas en moestuin, waar kennelijk honden en konijnen niet zijn toegestaan ;>)

P1250723

Daar hebben we ook heerlijke ter plaatse geproduceerde appelcider kunnen proeven en kopen.

Het was een heerlijke dag en een gezellig weerzien, maar er ontbrak een geliefd Sandje in de groep en dat was pijnlijk voelbaar.

69009091_1296320237206444_6883399447980539904_n

Storm, zoon van Megan en Reef, is vorige week ingeslapen, zeven weken nadat Toos en Rob toevallig verdikte lymfeklieren bij hem ontdekten. Hij was op dat moment nog fit en vrolijk, vandaar dat de diagnose maligne lymfoom als een donderslag bij heldere hemel kwam. Maligne lymfoom is te vergelijken met Non Hodgkin bij mensen. Een enorm verdriet. Toos en Rob hebben in de korte tijd die Storm nog zou hebben ervoor gewaakt dat hij kwaliteit van leven zou behouden, en toen dat niet meer mogelijk was hebben zij hem uit liefde moeten laten gaan. Toos schreef vorige week op facebook:

“Wij hebben vandaag onze lieve, stoere, prachtige hond Storm in moeten laten slapen. Hij heeft veel liefde en blijdschap in ons leven gebracht, en een bijzondere vriendschap als erfenis achter gelaten. Het verdriet is verpletterend zoveel pijn in ons hart. Hij nam een stukje van ons hart mee vandaag. Wij zullen hem enorm missen en zijn lieve vriendin Lara ook.. Hij heeft een mooi plekje tussen 3 appelbomen gekregen, bij onze vader in de tuin.”

Voor Toos en Rob was onze wandeling een zware dag met moeilijke momenten, maar toch kozen zij ervoor om erbij te zijn. Storm liep in onze gedachten mee.

Het is niet zo gebruikelijk voor fokkers om “de vuile was” buiten te hangen wanneer er iets gebeurt met een hond die zij hebben gefokt. Want zo wordt voortijdig overlijden door fokkers onderling vaak gezien. Je weet dat het rond gaat zingen en dat mensen er van alles van vinden. Hoe meer pups je op de wereld zet, hoe groter de kans is dat je dit verdriet gaat meemaken. We zetten steeds bewuster in op langlevendheid, door middel van gezondheidtests en combinaties die niet met elkaar verwant zijn. Maar het is net als in mensenfamilies, waarin helaas ook niet iedereen gezond de 90 jaar haalt. Onze pups, het zijn er in totaal niet veel, en hun eigenaren horen bij onze whippetfamilie, een familie waarin lief en leed wordt gedeeld en waarin vriendschappen ontstaan. Het delen, het verdriet benoemen hoort daarbij en is voor ons het belangrijkst. Ons blog heet immers “het dagelijks leven van de Salty Sand’s whippets”….

Afbeelding

Zomerblog

P1250422

Vanochtend op onze zeedijk; een paar dagen geleden kwam hier een flinke groep dolfijnen voorbij, op jacht achter de scholen sprotjes aan, dus dan zoeken je ogen toch graag de zee af, in de hoop dat…. maar nee hoor, helaas niets vandaag.

P1240505

Een grappige foto van mijn drie dames; Bliss ligt het liefst haar bakje eten heel secuur en langzaam op te peuzelen vanuit de cave. Hazel en Hinde zijn echt heel anders; die gooien alles in no time naar binnen en staan vervolgens vergeefs te kijken hoe truttig Bliss dat doet. Allemaal Sandjes, maar echt niet allemaal hetzelfde.

20190407_134248

De zomer is een heerlijke tijd om met moeder en honden op stap te gaan. En ja, dan neem je je moeder graag eens modern mee “uit eten”. En ik moet zeggen, ze gaat goed met haar tijd mee ;>)

20190602_134701

We waren een dag te gast bij Marc en Annalies in het gezellige oude Den Bosch, waar we een heerlijke tocht over de Dieze hebben gemaakt, bij prachtig weer.

P1250287

En we waren een paar keer bij Marielise, Lucas en Ella in Hilversum. Zij runnen Darley’s B&B, een bed & breakfast met fijne begane grond appartementen, waar honden welkom zijn. Echt een fijn plekje als uitvalsbasis om het leuke centrum van Hilversum en de natuur eromheen te verkennen.

P1250316

Zij hebben de whippets Ike en June; June is een nestzus van Bliss en Lotta.

P1250281

Even weer terug op de omheinde Hoornboegse heide, waar we op een warme avond hebben gepicknickt, met de honden scharrelend om ons heen.

20190505_175613

Dit was ook daar, een paar weken eerder, toen de brem zo mooi in bloei stond. Heel populaire struiken voor onze honden, want ertussen wemelt het van de konijnenholen.

20190505_101517

Iedere dag liepen we wel een keertje op het Heksenweitje, een fijn groen gebiedje midden in Hilversum.

P1250323

En natuurlijk gingen we zoals ieder jaar kersen scoren op het gezellige kersenfestival in Cothen.

20190702_130611Mijn moeders lievelingsvruchten, we maken altijd potten vol in voor de rest van het jaar.

P1250369

Nog zo’n mooi uitlaatplekje in het centrum van Hilversum, het Boombergpark, waar de honden los kunnen lopen.

P1250356

Met mijn viertal poseren in de poort van Huis Doorn, waar de voormalig Duitse keizer Wilhelm II vanaf 1920 woonde.

P1250342

Mam en Tobie voor de imposante oude deur. Knap, hoe ze de hele ronde in de kasteeltuin heeft gelopen, met haar 89 jaar!

20190524_154016

Ik bezocht Rosanna met haar mannenroedel ook nog; zij adopteerde vijf jaar geleden Sirope (omgedoopt naar Siro), de Spaanse hond die wij een tijdje ter inburgering in opvang hadden. Het gaat fantastisch met hem en hij was mij ook nog niet vergeten ;>)

20190524_153043

Het was ook heerlijk om weer even te kroelen met Ryan, nestbroer van Hazel, Megan en Bidai, de kinderen van Hinde. Ze worden dit jaar alweer acht jaar oud.

20190524_152331

Een pastel portret: Romeo, Remy, Ryan en Siro.

20190525_203724

Nogal spontaan kwam mijn oude vriend Hugo op bezoek in Den Helder, en we besloten over te steken naar Texel voor een snelle eilandtoer.

20190525_124530

Ook voor mij, als inwoner van Den Helder, geeft zo’n tochtje nog altijd een vakantiegevoel.

20190525_142458

We troffen het enorm met het weer…. een wandeling over strand en door bos en duin aan de oostkant van Texel.

20190721_102135

Bij het uitkijkpunt in de duinen.

20190525_194111

Aan de waddenzee kant van Texel lieten we de honden ook nog even scharrelen bij de ijzeren kaap van Oosterend.

P1240944

Op het terrein in Spaarnewoude van de Windhonden Renvereniging Amsterdam werd een Whippet Straight Race georganiseerd. Daarvoor waren een aantal Sandjes aangemeld.

P1240942

Als de dames eenmaal door hebben waarom we daar zijn, maken ze zich heel erg druk. Helaas voor Hinde, blijft het daarbij, ze is bijna 11 en heeft natuurlijk de platen in haar rug. Maar Hazel en Bliss kwamen wel aan de beurt. En Tobie… die was ooit een stropershond maar hij geeft niets om nephazen.

P1240600

Lucas en Ella hebben allebei Hazel een keer voor me gestart, zodat ik foto’s kon maken en haar op kon vangen in de zandbak.

P1240640

Heel in de verte zag ik dat het nog wel een klusje was om Hazel in bedwang te houden.

P1240964

Altijd een prachtig gezicht om je eigen hond zo voorbij te zien komen ;>). Nu zag ik haar afgelopen week ’s avonds ook zo fanatiek vertrekken maar dan achter een echte haas aan. Dat was minder, eerlijk gezegd, want waar en hoe eindigt zo’n jacht….. Ze kwam terug zonder haas maar wel met een gespleten nagel.

P1240707

Manon en Olaf waren er met hun roedel; Bidai deed mee aan de race.

P1240578

En van Marianne en Arend deden Megan, Aprille en Lotta alle drie mee.

P1240590

Lucas, Ella en mijn mam met Ike en June.

P1240793

Lotta in volle vaart;

P1240678

En haar moeder Aprille.

61097789_10211457539313562_7542543715210887168_o

Lilian Pike van Packwalk Photography maakt deze fraaie foto van de kill van Aprille.

60539477_2531149220252011_5204430387614318592_o

En deze van Bidai; die een maand later op de flyer van de Whippet Straight Race in Zandvoort zou prijken. Deze sport begint in Nederland aan populariteit te winnen; het is een rechte sprint van 150-180 meter, heel erg lijkend op wat rond 1899 werd gedaan met whippets.

61039028_10211457540953603_1632602169691602944_n

En heel geschikt om met whippets te doen die niet piepjong meer zijn. In de recreatieklasse eindigden meerdere honden van 7+ bij de eerste zes, waaronder onze Hazel op twee en Bidai op vijf. Op vier Ella met Ike, het maatje van June.

P1250259

We troffen elkaar opnieuw tijdens de windhondenfundag in Heteren, waar onze honden en die van oude vrienden waren aangemeld.

P1250254

Leuk was het, dat Coco, de enige reu uit Aprilles nest er was. Hij maakte voor het eerst kennis met coursing en liep de sterren van de hemel.

P1250203

Net als zijn oma Megan, die altijd schreeuwend van de start vertrekt en dit spelletje heel graag doet.

65386033_2302831726464210_764686177927168000_o

Liesbeth maakte deze mooie foto van Hazel bij de start.

65466353_2302831806464202_967481880670633984_o

Zwevend over het parcours;

P1250261

Lenie en Jan Bogers, de baasjes van Hinde’s overleden zus Fenja kwamen ook even kijken met hun oude Xirroff, die heel erg zin had om een parcourtje te lopen.

P1250154

De bontjes in ons gezelfschap: Lucy van Nikki en Lotta van Marianne en Arend.

P1250160

Zussen Lotta en Bliss waren vooral aangemeld om te voldoen aan de eisen van het whippet fokreglement, in voorbereiding op hun nestje in de toekomst. Ze werden aangekeurd, gemeten en moesten laten zien dat zij de jachteigenschappen van de whippet bezitten. Check, check, check, alles in orde. Lotta bleek onder de 47 cm te zijn en Bliss onder de 48 cm.

20190624_200930

We zouden bijna vergeten hoe leuk het in Den Helder zelf kan zijn; waterpret in Mariendal.

20190624_200357

Als we uitgespeeld zijn met de ringen (lees: als ik het zat ben om ermee te gooien ;>) dan gaan ze om Bliss haar nek. Want dan pas laat ze me met rust ;>)

20190623_202007

Dit is een voor mij bijzondere wilde kastanjeboom in Mariendal; 30 jaar geleden woonde ik in Frankrijk en in een parkje in Honfleur raapte ik een kastanje van het pad. Hij belandde in een bloempot in de huiskamer, en er kwam een boompje op. Het boompje verhuisde uiteindelijk mee naar Den Helder, naar mijn stadstuintje. Toen ik opnieuw naar Frankrijk vertrok heeft ome Cor het geplant in Mariendal en inmiddels is hij zo’n 10 meter hoog. Een tastbare herinnering aan vervlogen tijden….

20190615_220311

Zonsondergang aan de dijk.

20190615_225111

Bankje met uitzicht op Texel.

20190624_212601

En een heerlijke zomeravond aan het Helderse strand.

P1250392

Sabine en Andi van Animagi whippets uit Oostenrijk waren vorige week voor een paar dagen in Den Helder, op doorreis naar Zweden. Wij kennen elkaar inmiddels meer dan twaalf jaar en hebben over en weer vaak elkaars nestjes bezocht.

DSC00958

Zij genoten met hun roedel van zes van het feit dat er zoveel verschillende losloopgebieden zijn in Den Helder.

DSC00994

Onze whippets zijn bovenal onze geliefde huisgenoten. Maar allebei kijken we ook graag met een “show oog” naar whippets en hebben we het over onze toekomstplannen. Andi maakte deze mooie standfoto van onze Bliss.

DSC01160

Onderwerp van onze kritische blikken waren deze keer onze twee jongsten; Bliss en Illoy, de jonge reu van Sabine en Andi, die wij van elkaar nog niet eerder hadden kunnen bekijken in levende lijve.

DSC01109

Natuurlijk gaat er dan een showlijntje om zodat we het gangwerk kunnen bestuderen; ik breng Bliss niet uit op shows maar ze weet gek genoeg precies wat de bedoeling is.

DSC01026

Illoy tijdens zijn gangwerkdraf.

DSC01002

Twee aantrekkelijke jonge honden met een vergelijkbare expressie. Toeval, want ze komen uit totaal verschillende bloedlijnen.

P1250388

Illoy met de rest van Sabine’s roedel, waaronder zijn moeder en oma.

P1250378

De lunch bij mij thuis;

P1250394

Een gezamenlijke strandwandeling;

DSC01236

Illoy, de jonge reu van Sabine en Andi.

 

DSC01262

Batman, Illoy, Hakuna, Tobie en Bliss.

DSC01266

Arend met de drie generaties Lotta, Aprille en Megan.

DSC01274

Chaos aan de zeelijn.

DSC01315

Onderonsje Oostenrijk-Nederland.

P1250402

Aanlijnen voor een stukje door de duinen;

P1250409

De mooie Grafelijkheisduinen met daarin Schotse hooglanders en Konikpaarden. De camping waar Sabine en Andi stonden is Donkere Duinen, vlak aan het bos en vlakbij de duinen en het strand. Als je daar staat kun je een sleutel van het hek krijgen waardoor je zo het bos in stapt. Je moet wel betalen voor het verblijf met honden maar het is een fijne camping, echt een aanrader. Ik kwam gisteren een Russisch echtpaar tegen met hun hond; zij wonen in Duitsland en komen al 23 jaar op deze camping terug. Toen ik kind was kampeerden wij er ook wel; echt vakantie en tegelijkertijd kon mijn moeder af en toe gewoon naar huis om een wasje te draaien ;>)

66664897_10219610964164937_8623296914407817216_n

We wilden de hulp van Sabine even aangrijpen om eens een goede standfoto van Lotta te maken. Maar Lotta had daar een heel ander idee bij;>).

DSC01419

Uiteindelijk kwam het goed ;>). Lotta en Bliss zijn ondertussen twee jaar oud; we zijn druk bezig met plannen maken voor Lotta en hopen dat het Salty Sand’s E-nest volgende zomer zal worden geboren bij Marianne en Arend. Als alles meezit en volgens plan verloopt dan neemt Bliss daarna het F-nest voor haar rekening.

Afbeelding

Lenteblog

Het bloggen is in whippetland wat op de achtergrond geraakt; vroeger waren er wekelijkse updates bij iedereen te lezen; nu alleen nog bij bijzondere gebeurtenissen. Ook bij Salty Sands is de frequentie flink gedaald. Geen shows of nestjes op dit moment om over te verhalen. Maar voor mij is dit een persoonlijk dagboek van ons mooie leven met whippets, en waar laat ik anders mijn leukste foto’s, om zelf ook nog eens naar terug te kijken? Dus hup, hier is ons lenteblog.

P1230587

Het vorige blog liet ons achter op 2 januari van dit jaar. Vlak daarna arriveerden de mooie winterjasjes, gemaakt door Craft & Hounds; Evelien is onze hofleverancier van jasjes en halsbanden; zij heeft ook Zoë, die bij ons is geboren in 2008.

P1230596

Tobie ziet er heel stoer uit in dit mooie groen….

P1230600

Hazel ligt te rollebollen; dat doet ze vaak als ze een jas aan heeft. En Evelien had die van haar en Bliss nog wel extra gevoerd met een heel glad katoentje, omdat ik hoopte dat de irritatie dan weg zou zijn…… het is gelukkig wel veel minder dan voorheen!

P1230604

Bliss in het paars; dat was de kleur die Marianne haar had gegeven in het nest.

P1230668

Hinde in het blauw…. zij droeg destijds in het nest het blauwe bandje, vandaar.

P1230694

Bliss is nogal een grappenmaker; een blij en super intelligent hondje.

P1230705 - versie 2

We verbazen ons iedere dag weer over haar eigengereidheid en vindingrijke dingetjes. Ze vraagt de nodige aandacht, maar maakt ons steeds weer aan het lachen.

P1230705

En we genieten van haar schrandere oogopslag en mooie snuitje.

P1230711

Opeens was daar toen de lente, met een mini warmtegolf. De crocussen schoten de grond uit in ons wandelgebied Mariëndal.

P1230712

De elzen pronkten met hun lange “katjes”.

P1230715

De lange katjes zijn mannelijk, en de ronde houtige bolletjes zijn vrouwelijk (elzenproppen). De katjes komen aan de els voordat er zich bladen vormen. Mijn vader leerde Ronald en mij alles over de bomen en planten in onze eigen natuur, en ik blijf met hem in mijn achterhoofd naar alles kijken en ervan genieten ;>)

P1230788

Eind maart waren de avonden merkbaar “langer”, waardoor ik na mijn werk de honden weer los kon laten op de wandelingen. Een moment waar ik de hele winter naar heb uitgekeken! Tobie hierboven op “eendenjacht”. Die komen altijd heel dichtbij, omdat mijn broer Ronald daar iedere dag met mijn honden wandelt, maar altijd met drijvend vogelvoer op zak. Dus zodra de eenden whippets zien, zijn ze er als de kippen bij!

P1230800

Iedere maandag ochtend komt Marianne mee wandelen in Mariëndal. Daardoor brengen we onze gezamenlijke vier generaties Salty Sand’s samen, en daar genieten wij en de honden van. Ondertussen lekker bijkletsen en plannen maken voor de toekomst. Op de foto Lotta, de nestzus van Bliss. Ook al zo’n slimme meid, die in meer dan een opzicht met haar moeder Aprille en oma Megan “speelt”. Zij is momenteel het onderwerp van de toekomstplannen, we zijn al druk bezig met kijken naar mogelijke partners voor haar.

P1230817

Het hondenstrand in Mariëndal bestaat nog maar een jaar of vier, een groot succes wat ons betreft.

P1230832

Bliss jaagt hier een opgeschoten puber het water in. Foei ;>)

P1230848

Vaste prik als we weer bij de auto’s zijn: Bliss duikt altijd even de auto van Marianne in, en gaat dan tussen haar zus, moeder en oma zitten. Eventjes maar, dan is het goed en springt ze weer over naar haar overgrootmoeder’s roedel.

P1230892

Een gezellige wandeling rond mijn verjaardag; met Wim en Jos, Hans en Elly en Marianne.

P1230900

Wim en Jos fokten mijn eerste whippet Chloe, de stammoeder van de nestjes die bij ons zijn geboren. Hans en Elly hadden Mozart uit ons eerste nest van 2004, en hebben nog Maestro uit ons tweede nest van 2008.

P1230918

Daar zul je hem hebben: Maestro, een heerlijke reu met een superkarakter. De kinderen van Jewel en Tibere zijn allemaal lief, rustig, probleemloos gezelschap en dol op hun eten.

P1230925

Blissje is dol op caves. Maar tot voor kort draaide mijn wasmachine overuren, want gek genoeg plaste zij ’s nachts vaak op een cave; joost mag weten waarom. Daarom slaapt zij sinds kort op mijn bed, in een cave, en nu is dat verleden tijd, net als de bijnaam die ik haar gaf; “Bliss, miss piss”. Gelukkig gedragen de andere drie zich niet jaloers als zij Bliss de trap of en af zien gaan.

P1230930

Rondje in ons kleine maar heel fijne bos, de Donkere Duinen. Dat zag er vroeger toen ik kind was heel  anders uit: met een strakke beschoeiing langs het water, verharde paden met betonnen afvalbakken, en in het water grote goudvissen (windes). Ik vind deze natuurlijke ommezwaai een verrijking.

P1230935

Donkere Duinen is aangelegd in de 30er jaren van de vorige eeuw, als werklozenproject in de crisistijd. Maar ondertussen een prachtig volgroeid stuk bos, dat grenst aan de duinen en het strand.

P1230974

Met Sylvia was ik laatst een middag in Soestduinen. Een prachtig stuifzandgebied omrand door bos. Daar “stoof” Bliss heel passend als een gek in het rond.

P1230977

Daar heeft ze niet altijd andere honden voor nodig; heerlijk tierelieren in haar eentje.

P1240007

We were here!

P1240010

Laat in de middag waren bijna alle mensen al naar huis op deze mooie dag, en het licht is dan zo warm en zacht….

P1240015

Deze dennen reiken elkaar bovengronds de hand…..

P1240022

De bergjes op en af, als een klipgeit.

P1240028

Loeren naar mensen in de verte.

P1240029

Prachtige plaatjes in het avondlicht.

P1240033

Bliss op onze zeedijk. We wonen er nu nog 300 meter vandaan, maar dat gaat dit jaar veranderen. Dan komen we nog maar een paar kilometer van zee te wonen, maar wel met een fijne tuin om het huis heen. Ik weet zeker dat de honden daar enorm van gaan genieten.

P1240042

Vaste prik: met mijn mam naar de Betuwe, om te genieten van de appelbloesem aan het Appeldijkje. Vorig jaar waren we te laat…. dit jaar iets te vroeg, maar dat ging niet anders qua planning.

P1240047

Paardenbloemen op een gekke plek; hoog in de boom;

P1240050

De oude appelbomen in het gelid langs het dijkje.

P1240052

Er stonden hier en daar gelukkig al kersenbomen vol in bloei;

P1240056

Mam bovenop de appeldijk met Hazel, Bliss, Tobie en Hinde. Ze is vorige maand 89 geworden en kan al deze dingen nog doen, gelukkig.

P1240060

Hazel (7) en Bliss (bijna 2); Bliss ligt in huis altijd bij Hinde, maar buiten is Hazel haar vaste maatje. Hazel kan sinds het ongeluk dat Hinde had met haar rug niet meer met haar moeder spelen, dus het is fijn dat Bliss er is. Maar soms heeft ze helemaal geen zin, dan wordt ze min of meer gedwongen om te rennen en stoeien.

P1240079

Bliss bij het bloeiende koolzaad. Ook weer in de zachte avondzon; wij bezoeken alle mooie plekken liefst altijd aan het eind van de middag, als de mensen weer naar huis gaan, dan hebben we het rijk alleen.

P1240090

Op de terugweg even langs de Hoornboegse heide in Hilversum, om de honden los te laten lopen. Vijf jaar lang stond hier mijn caravan, en genoten we in de weekends van dit prachtige losloopgebied. P1240106

Daarna een patatje speciaal eten bij snackbar Egelhoek; een van de lekkerste die ik ken. De mensen die daar parkeren om met hun honden te lopen vergapen zich altijd aan de hekwerken rondom in mijn auto. Mijn honden hebben de grootste bench die maar mogelijk is. Prachtig werk van wijlen Marcel Banning, waar ik zuinig op ben. Alleen al daarom moet deze auto zo lang mogelijk op de weg blijven wat mij betreft ;>).

P1240115

Op de terugweg kom je dan langs de Loosdrechtse plassen. Daar scheen de ondergaande zon prachtig over het water!

P1240147

Wandeling met mijn broer Ronald. Dat doen we vaker tegenwoordig, om onze gezamenlijke bouwplannen door te spreken. Deze twee foto’s zijn zo grappig; Ronald had de ring gegooid voor Bliss, maar in plaats van apporteren….

P1240151

Rende ze hem daarna keihard voorbij. Snotmeid!

P1240153

Bliss en Hazel met hun ringen.

P1240163

Wat een plezier voor 99 cent bij de Action.

P1240198

Een paar weken geleden maakte ik een overtochtje naar Texel, om Han en Katja en hun whippets te bezoeken. Altijd weer genieten aan boord, van de bedelende zwevende meeuwen.

P1240216

Deze fazant bij de Cocksdorp was zo grappig bezig; hij dacht namelijk dat wij hem niet konden zien.

P1240221

Even een groepsfoto op het strand; mijn lievelingsmoment is vaak dat moment waarop je nog niet goed staat en alle honden lekker dwars met hun kont naar de camera gaan staan; en je aankijken omdat ze niet snappen wat de bedoeling is. Goed dat je dit hebt vastgelegd Han ;>).

P1240231

Kukka en Tobie;

P1240237

Bliss, Kukka en Tobie.

P1240262

Kukka en Bliss – maar als je goed kijkt zie je Kukka’s vader Oban er ook bij ;>)

P1240264

Het hele spul aan de waterlijn; behalve Hazel en Hinde; die lopen hier niet los want zij smeren hem direct de duinen in op konijnenjacht.

P1240323

Na een heerlijke lunch op het terras op het strand maakten we samen nog deze standfoto van Bliss. Ik oefen nooit met haar, want ik show niet meer regelmatig; daarom ben ik blij met deze goed gelukte foto, die ik nooit alleen had kunnen maken.

P1240331

Hier in Den Helder is het sinds een week weer volop genieten van alle bollenvelden.

P1240343

Mijn moeder en ik bezoeken als het even kan de Poldertuin in Anna Paulowna; het is een soort mini Keukenhof, lekker om de hoek.

P1240351

Je ziet er tulpen en andere bolgewassen die niet voorbij komen in de standaard bosjes tulpen in de winkel.

P1240355

Hazel, Hinde en Bliss voor een prachtig gemeleerd tulpenperk.

P1240424

Deze “harlekijntjes” hoorden dit jaar bij onze favorieten, ook door de aparte kleurcombinatie.

P1240432

Doorkijkje naar de sloot en het weiland achter de Poldertuin.

P1240436

Prachtige tweekleur….

P1240441

Een perk heel bijzondere vrolijke, slanke lange tulpen. Je zou er zo een grote vaas mee willen vullen…

P1240444

Mam met onze roedel. Ondertussen met een andere jas en zonder zonnebril; het werd wat frisser aan het begin van de avond.

P1240448

Hazel;

P1240454

Bliss;

P1240457

Mijn absolute favorieten; echt van die tulpen die je ook wel eens op oude schilderijen in de stillevens ziet.

P1240472

Ondertussen kan ik zelfs mijn laatste avondrondje doen in de schemer; de honden krijgen dan een lampje om en hoeven niet aan de riem meer te blijven. Hazel op de uitkijk.

P1240495

Een heel lucky shot van Bliss met haar bal, met de zee op de achtergrond; ze is geobsedeerd door ballen, ringen en frisbees en apporteert als de beste.

P1240501

Onze zeedijk, een oase van rust, en een plek met 101 gezichten.

Schermafbeelding 2019-04-27 om 10.52.33

Ik sluit af met een verdrietig bericht dat ik kreeg van Jan en Leny uit Eindhoven; zij hebben in het paasweekend Fenja uit ons nest van 2008 moeten laten inslapen, nadat zij plotseling niet op haar benen kon staan. De dierenarts dacht aan een hersenbloeding, maar kon dit niet met zekerheid zeggen. Op de foto staat zij rechts, samen met haar maatje Xiroff. Die twee waren onafscheidelijk, wat zal ook hij het moeilijk hebben met dit plotselinge afscheid.

SONY DSC

Als ik aan Fenja terugdenk, dan zie ik weer deze foto van mijn moeder met haar, het meisje met het roze nestbandje.

SONY DSC

Fenja met haar oma Chloe…

SONY DSC

Fenja tijdens het eerste autoritje en buitenuitje met het nest, vijf weken oud. Haar kennelnaam was “Salty Sand’s Aria for an Opera Queen” omdat ze enorm leek op haar oma van vader’s kant, “Silksone Opera Queen”. Als pupje zat er een koppie op, ze was de kleinste van het nest, maar heel dapper en stoer, en onverstoorbaar. Jan en Leny waren idolaat van haar en droegen haar op handen…..

Ik zeg wel eens: dat gelukzalige gevoel van wittebroodsweken van een fokker komt wat mij betreft echt ten einde wanneer de eerste pup die werd gefokt komt te overlijden. Ondertussen zijn bijvoorbeeld alle pups van Chloe ’s nest van 2004 overleden, en Fenja is de eerste van het nest van 2008. Het blijft veel te vroeg, en het maakt me als fokker ook verdrietig. Ik zou zelf dan ook nooit het ene nest na het andere nest kunnen fokken, zonder er zelf een pup uit te houden, omdat ik het als een enorme verantwoordelijkheid voel richting de pups en hun eigenaren. Je legt je ziel en zaligheid in zo’n nest, probeert ze te plaatsen bij fijne mensen en volgt de pups tot aan hun dood, die ongeacht de leeftijd altijd veel te vroeg komt. Wij houden nauwkeurig bij in de Whippet Breed Archives wat de overlijdensdatum en doodsoorzaak is van iedere hond die hier is geboren. Ook om met die informatie iets te doen of juist te laten, bij het fokken van een volgende generatie. Dat is wat mij betreft net zo belangrijk als het doen van gezondheidsonderzoek voordat je met een combinatie fokt. Ik vind het jammer en een gemiste kans voor ons ras als andere fokkers niet verder komen dan het registreren van de successen van hun honden. Honden, die op de show of op de renbaan onsterfelijk worden, en dan vooral omdat hun datum van overlijden nooit wordt ingevoerd. Nou ja, ieder zijn ding – leven en laten leven, dat leer je vanzelf als je ouder wordt ;>)

Afbeelding

Terugblik op een heerlijk kwartaal

Wat een prachtige herfstmaanden hebben we gehad, en we gleden met hetzelfde mooie weer zo de winter in. Ik heb een selectie gemaakt van al mijn foto’s van de afgelopen drie maanden, waarin ik samen met de honden en met vrienden en familie buiten enorm heb genoten – o.a. in Den Helder, Schoorl, Hilversum, België. De foto’s worden groot als je erop klikt en dan kun je met het pijltje naar rechts erdoorheen scrollen.

Ik kijk met plezier terug op het afgelopen jaar; heel bewust ben ik gaan onthaasten en heb ik alle verplichtingen – op werk en yoga na – laten vervallen, en alles waar ik niet zo veel zin meer in had achterwege gelaten. Daardoor kreeg ik veel ruimte voor dingen die ongepland en spontaan voorbij kwamen, en vooral veel meer tijd en aandacht voor mijn vier honden en de mensen en de natuur in mijn directe omgeving. Heerlijk, ik kan het iedereen aanbevelen.

Mijn moeder, broer en ik vierden onze 88e, 60e en 55e verjaardag. En Whiskey, Tobie, Hinde, Hazel en Bliss vierden hun 13e, 11e, 10e, 7e en 1e verjaardag. Allemaal in goede gezondheid, wat wil een mens nog meer.

Gisteren sloten we het jaar af met een geslaagde oudejaarswandeling voor windhonden, hier in Den Helder. Samen met ongeveer 40 mensen en 50 windhonden genoten we van de rondwandeling over het strand, en door duin en bos. Vandaag geniet ik nog wat na met een restant van de soep en oliebollen.

Medio december was er in de collegezaal van faculteit diergeneeskunde in Utrecht een unieke bijeenkomst voor de eigenaren van honden met Cushing en hun dierenartsen. Voor hen heb ik in 2015 de Cushing Contact Groep opgericht, nadat mijn eigen Jewel in 2014 was overleden aan de gevolgen van Cushing. De specialisten in Utrecht ondersteunen ons al jaren met hun kennis en gaven ons tijdens deze gratis bijeenkomst een leerzaam college over deze ziekte en de behandeling, een lunch en een rondleiding door de universiteitskliniek. Ik mocht het openingswoord doen en heb verteld over Jewel en het ontstaan en het functioneren van de Cushing Contact Groep. Jewel stond levensgroot op het scherm achter mij en dit hele gebeuren voelde een beetje als een revanche voor haar ziekteperiode en overlijden, waarin ik nog niet over alle nuttige informatie beschikte.

Het gekke sleepspoortje in de sneeuw is natuurlijk van onze Hinde; het is een dierbaar spoortje, want je ziet goed dat haar achterhand nooit meer zo sterk is geworden als voorheen, maar…. ze is er nog, en dat al vier jaar sinds haar gebroken rug door een aanrijding, en ze loopt alle wandelingen nog blij mee, ook de lange.

Ik wens iedereen een gezond en gelukkig 2019 vol lichtpuntjes toe!